Ιστορίες της πόλης

      No Comments on Ιστορίες της πόλης

Αθήνα…

Μπήκα σ’ένα ταξί κι είχε τόση τσιγαρίλα που αντί να πω που πάω, παρήγγειλα μπεκρή μεζέ, κρασάκι και το “έλα απόψε στου Θωμάααα..”
Δε γέλασε..

Επίσης, είχε βγάλει (κλασικά..) τα χερούλια απο τα παράθυρα για να μη μπορείς να τα ανοίξεις. Να του ανοίξω καμιά πόρτα για να πάρω αέρα να μη ξέρει πώς να το διαχειριστεί.
Έλληνας ταξιτζής..
Αυτός ο μύθος ο τιτανοτεράστιος… που έχει το ταξί σαν το σπίτι του..-άραγε βγάζουν κ εκεί τα χερούλια απο τα παράθυρα;.. δεν κατάλαβα ποτέ ποιος είναι ο πραγματικός λόγος.
Οτι τί; μπορεί να ανοίξουμε το παράθυρο και να το σκάσουμε χωρίς να πληρώσουμε; οτι έχουμε βίτσιο να το ανοιγοκλείνουμε μεχρι να χαλάσει; δηλ, μπαίνω εγώ στο ταξί να πάω στη δουλειά μου και το πρώτο πράγμα που θα σκεφτώ είναι: “ά ενα χερουλι παραθυρου! Ας το χαλάσω..”
Δεν ξέρω…
Αλλά τους αγαπώ..

Πόσες ιστορίες…
Την άλλη φορά αργά το βράδυ μπαίνω στο ταξί τέρμα τα ρεμπέτικα (πετυχαίνω κ εγω όλους τους μερακλήδες..) και ο ταξιτζής ίδιος ρεμπέτης: καρό πουκαμισάκι,μουστάκι,φωνη απο τεκέ.πως μιλάει ένας απο τους συγκρατούμενους της Βουγιουκλάκη στη “Σωφερίνα” εκεί μαζί με το Ζαμπέτα; ε κάπως έτσι. Κ σε όλη τη διαδρομή τραγούδαγε δυνατά. Δεν μπορώ να πω ευχάριστη διαδρομή..

Αλλα το καλύτερο το έζησα προχτές. Που πήραμε ταξί μ ένα φίλο να πάμε σε μια παράσταση γιατί είχαμε αργήσει κ πέσαμε πάνω σε νέο οδηγό αλλοδαπό που δεν έχει προλάβει ο έρμος να μάθει καλά τα Ελληνικά αλλά ούτε κ τους δρόμους οπότε κάναμε αγώνα να συννενοηθούμε (παρ’όλο που τώρα που το σκέφτομαι είχε και GPS αλλά δεν ασχολήθηκε.το είχε για ομορφιά μάλλον..)
-Μαυρομιχάλη παμε, λέγαμε εμεις.
-Ασκληπιού;..έλεγε αυτός.
-Ναι,εκεί κοντά. Είναι παράλληλη της Ασκληπιού,έλεγα εγώ.
-Ασκληπιου;.. έλεγε αυτός, Ασκληπιού ξέρω.
-…(παύση εμεις) Ε δε βαριέσαι λέμε… Ασκληπιού Ασκληπιού. Μια χαρά οδός είναι κ αυτή βρε αδερφέ..

Από το να τον μπερδέψουμε κ να βγούμε στο Τιμπουκτού..
Γλυκούλης..

*Ξάδερφε (γιατί έχω κ σόι στο επάγγελμα..) αν το διαβάζεις μη με ξεγράψεις απο ξαδέρφη. Χωρίς τους ταξιτζήδες θα ήταν ολα τοσο βαρετά σ’αυτη την πόλη..:)

Ευχαριστώ.

Ζυβοπούλου Χρυσούλα, Καλλιτέχνης

Facebooktwitterpinterestinstagram

Leave a Reply

Your email address will not be published.