Ρατσισμός: Ένα ιδιαίτερο βέλος στην φαρέτρα των πολιτικών

Με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα με τον μικρό Αμίρ (για όσους δεν γνωρίζεται πρόκειται για ένα παιδί Αφγανικής καταγωγής, το οποίο κληρώθηκε να κρατήσει την Ελληνική Σημαία στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου , εκπροσωπώντας το 6ο Δημοτικό Σχολείο Δάφνης, που τελικά του αφαιρέσαν την δυνατότητα αυτή λόγω της καταγωγής του), δεν θα μπορούσα να μην σχολιάσω πως ο ρατσισμός μπορεί να αποτελέσει ένα μεγάλο “όπλο” στις εκάστοτε πολιτικές δυνάμεις με οποιοδήποτε τρόπο κρίνουν ότι τις εξυπηρετεί καλύτερα.

Αν πάρουμε την περίπτωση της χώρας μας το σύνηθες φαινόμενο είναι η καταδίκη τέτοιων φαινόμενων ρατσισμού από σύσσωμο τον πολιτικό κόσμο με εξαίρεση το κόμμα της Χρυσής Αυγής. Γιατί η τόσο ισχυρή καταδίκη θα με ρωτήσετε; Είναι οι περισσότεροι Έλληνες αντιρατσιστές; Δεν νομίζω, απλά γενικότερα στην ελληνική πραγματικότητα τα φαινόμενα ρατσισμού θεωρούνται κατακριτέα από πολύ κόσμο και αυτοί που τα υποστηρίζουν το κάνουν σιωπηλά…και θα μου επιτρέψετε να πω ότι δεν είναι και λίγοι πλέον κρίνοντας από τα ποσοστά του ακροδεξιού κόμματος του κ.Μιχαλολιάκου και εκεί είναι που κερδίζει κόσμο το εν λόγω κόμμα καθώς τι ευκολότερο από το να πω στον κόσμο πως δεν φταίει αυτός για τα προβλήματα του, αλλά ο κακός ξένος.

Το φαινόμενο του ρατσισμού χρησιμοποιείται ακόμη περισσότερο στην ρητορική άλλων πολιτικών για να κυβερνήσουν εκμεταλλευόμενοι το μένος και τις δυσκολίες των λαών τους και στην διάρκεια τις ιστορίας το έχουμε δει πολλές φορές όπως από τον Αδόλφο Χίτλερ με την ρατσιστική ρητορική του κατά τον Εβραίων , τον Ιωσήφ Στάλιν με την ρατσιστική πολιτική του κατά των  “κακών” Δυτικών – Καπιταλιστών και ποιο πρόσφατα τον Ντόναλντ Τράμπ με τους πύρινους λόγους του κατά των Μουσουλμάνων και την ανωτερότητα του Αμερικανικού Λαού που τον έκαναν τον νεότερο ένοικο στον Λευκό Οίκο.

Κλείνοντας θα πω σίγουρα πως είναι ένας πανέξυπνος τρόπος να προσελκύεις τα πλήθη μιλώντας υπέρ ή κατά αυτού του φαινομένου αλλά ταυτόχρονα και μη ηθικός κατά την ταπεινή μου γνώμη και επανερχόμενος στα δικά μας είναι το λιγότερο ανεπίτρεπτο να εκμεταλλεύεσαι ένα παιδάκι στην τρυφερή ηλικία των 11 χρονών είτε ρίχνοντας τα πυρά σου για την καταγωγή του , είτε για να δείξεις πόσο καλός και αντιφασίστας πολιτικός είσαι με το να το καλείς στο πρωθυπουργικό μέγαρο. Αρκέσου σε λιγότερες ψήφους…

Βάλλας Γεώργιος, Τοπικός Σύμβουλος Αργυρούπολης

Facebooktwitterpinterestinstagram

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *